Start

Facebook

Statystyka

Użytkowników: 196
Artykułów: 187
Adresów: 20

Zamów biuletyn






Clostridium tetani i tężec Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
Oceny: / 5
KiepskiŚwietny 
Redaktor: Karolina Majchrowska   
30.04.2010.
Spis treści
Clostridium tetani i tężec
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5
Strona 6

 

ROZPOZNANIE, LECZENIE, PROFILAKTYKA:

Rozpoznanie choroby jest stosunkowo łatwe i opiera się przede wszystkim na występowaniu charakterystycznych objawów klinicznych, a także wywiadzie wskazującym na uprzednie zranienie z możliwością zanieczyszczenia rany przetrwalnikami laseczek tężca. Ponieważ izolacja bakterii z zakażonych ran jest trudna, dlatego też rzadko stosuje się ją w praktyce.


Każdy rozpoznany przypadek tężca wymaga leczenia w warunkach szpitalnych, na oddziale chorób zakaźnych lub intensywnej opieki medycznej. Na początku bardzo ważne jest szybkie i właściwe opracowanie chirurgiczne i oczyszczenie rany, bowiem usunięcie przetrwalników, obcych ciał i martwych, niedokrwionych tkanek oraz zapewnienie warunków dostępu tlenu ogranicza namnażanie się bakterii, a przez to zapobiega dalszej produkcji i wchłaniania toksyny.
Postępowanie w przypadku osób, które uległy zranieniu uzależnione jest od stanu przeprowadzenia programu szczepienia podstawowego, czasu jaki upłynął od ostatniej dawki szczepienia oraz ryzyka rozwoju tężca. I tak, jeśli od pełnego szczepienia podstawowego lub ostatniej dawki przypominającej upłynęło mniej niż 5 lat, a rana jest nieduża i niezanieczyszczona, a więc cechuje się niskim ryzykiem wystąpienia choroby, nie jest konieczne zastosowanie profilaktyki przeciwtężcowej. W momencie gdy czas ten wynosi 5-10 lat, należy niezależnie od charakteru rany podać jedną dawkę przypominającą anatoksyny (uodpornienie czynne po zranieniu), natomiast jeżeli upłynęło więcej niż 10 lat podanie samej anatoksyny jest wystarczające tylko w przypadku ran o niskim ryzyku.
W przypadkach gdy ryzyko zachorowania jest wysokie, a więc gdy doszło do zranienia u osób wcześniej nieszczepionych, z niepełnym cyklem szczepienia podstawowego, u osób u których brak dokumentacji dotyczącej terminów szczepień, lub też które ostatnią dawkę szczepienia otrzymały ponad 10 lat przed zranieniem konieczne jest podanie nie tylko anatoksyny, ale również swoistych przeciwciał (antytoksyna końska lub ludzka immunoglobulina przeciwtężcowa) unieczynniających krążącą tetanospazminę, a tym samym zabezpieczających organizm przed jej szkodliwym działaniem. Jednocześnie u takich osób należy pamiętać o kontynuowaniu szczepienia podstawowego anatoksyną tężcową (0-1-6 miesiąc). Uodpornianie czynno-bierne stosuje się również w przypadku głębokich, rozległych, zanieczyszczonych glebą, nieprawidłowo zaopatrzonych ran, gdy doszło do utraty dużych ilości krwi, zranieniu towarzyszyło napromieniowanie radioaktywne, a także u osób przyjmujących immunosupresanty, chorych na AIDS, czy będących we wstrząsie.
Z kolei przy niskim ryzyku rozwoju choroby osobom nieszczepionym, bądź z niepewną historią szczepień, oraz u tych, których program szczepienia podstawowego nie został dokończony, należy podać pełen cykl szczepienia podstawowego anatoksyną tężcową w schemacie 0-1-6 miesiąc.

Ponadto, w przypadku ran z dużą ilością martwiczych tkanek, z uszkodzeniem kości i stawów, z obnażaniem chrząstek czy ran kąsanych w walce z drobnoustrojami wskazane jest zastosowanie odpowiedniej antybiotykoterapii – lekiem z wyboru jest metronidazol, chociaż równie dobrze działa benzylopenicylina (alternatywę stanowią klindamycyna, erytromycyna, tetracyklina, wankomycyna).
Korzystny wpływ na regulację napięcia i skurczów mięśni wywiera podawanie środków zwiotczających, poza tym ze względu na możliwość nasilenia prężeń przez nawet niewielkie bodźce słuchowe, wzrokowe, czy dotyk, chory powinien mieć zapewniony bezwzględny spokój i komfort (pielęgnacja w cichym, zacienionym pomieszczeniu).
Ważną rolę odgrywa także odpowiednie odżywienie prowadzone drogą pozajelitową oraz uzupełnianie płynów i jonów. Ponadto ograniczenie stopnia umieralności z powodu tężca możliwe jest dzięki intensywnemu leczeniu podtrzymującemu – wspomaganej wentylacji (niedopuszczenie do wystąpienia niewydolności oddechowej), zapobieganiu niewydolności nerek oraz powikłaniom (zakażenia szpitalne, posocznica, choroba zakrzepowo-zatorowa).

 



 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

komentarze

Jeszcze nie ma komentarzy - dodaj swój używając poniższego formularza...


Strona 1 z 0 ( 0 komentarze )
©2006 MosCom

Dodaj swój komentarz do tego artykułu...Clostridium tetani i tężec ...

Wpisz komentarz poniżej.

Imię (wymagane)

E-Mail (wymagany)
Twój e-mail nie będzie wyświetlany na stronie - to informacja od administratora
Strona domowa

Komentarz (wspiera) [BBcode]

 

Reklama

Serwis mikrobiologiczny

Polecamy

Blog o Mikrobach 
 
Polski Serwis Naukowy
 
Wyszukiwarka oraz ranking wiadomości RedTram

Google-Pagerank.pl - Pozycjonowanie + SEOkatalog stronKatalog Stron www Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Stron� monitoruje stat24
Top!